Amsterdams en Zeeuws

Leupen was hiervoor hoofdredacteur van Het Parool, de krant waar ze in 1999 als stagiair begon. Ze woont al 35 jaar in Amsterdam, maar komt uit Goes. “Mijn moeder woont nog in het huis waar ik ben opgegroeid. Ik voel me naast Amsterdams ook nog altijd Zeeuws.” Maar wie hoger onderwijs wilde volgen, moest Zeeland uit. En zo kwam Leupen op 18-jarige leeftijd in Amsterdam terecht. “Ik was er daarvoor maar één keer geweest.”

Nu, in 2026, is Leupen verantwoordelijk voor de zakelijke kant van de Nederlandse nieuwsmerken. “De brug tussen de titels en de bedrijfsonderdelen die nodig zijn om die titels te laten floreren en om die te ondersteunen in de digitalisering.” Waarbij er een duidelijke scheidslijn ligt tussen haar werk en dat van de hoofdredacteuren, die onafhankelijk van het bedrijf over de journalistieke inhoud gaan. Haar dag? “Die bestaat uit praten, verbinden en sturen.” Wat haar drijft? “Ik wil recht doen aan hoe belangrijk en lastig het is om kwaliteitsjournalistiek te maken.”

Vervolgens moet die kwaliteitsjournalistiek digitaal wel zo veel mogelijk mensen bereiken. En de realiteit is dat veel jonge mensen er niet thuis of op school mee in aanraking komen. Daarom wordt Leupen (53) zo blij van collega’s als Jonas Lips (27). “Die vertaalt de journalistiek van HLN.be in supergoede video’s voor TikTok: inhoudelijk sterk en aantrekkelijk voor een publiek dat gewend is na tien seconden door te scrollen.”

Welke taal spreken zij?

Of neem Janna Nieuwenhuijzen, 29 en afgestudeerd in veranderend mediagebruik. Trouw is met haar een pilot begonnen. Ze zoekt met haar Team Future Audiences uit hoe Trouw nieuwe doelgroepen, met name de leeftijdsgroep 16 tot 25 jaar, het best kan bereiken met journalistiek, en dan vooral via video. Hoe wil die groep worden aangesproken? Welke taal spreken zij zelf?

Want stel dat je op de socials een video over klimaat ziet die je aanspreekt, vervolgt Leupen. En je ziet als afzender Trouw. Dat zie je een paar keer. Vervolgens neem je het gratis studentenabonnement dat DPG Media vorig jaar introduceerde. Dan beland je op de app van Trouw en dan… “Ja, dan moeten ze ook daar iets vinden op een manier die hen aanspreekt en waarvoor ze willen terugkomen. Alle nieuwsredacties zijn inmiddels bezig met hoe ze deze groep kunnen bereiken. Zij willen de nieuwe generaties vertrouwd maken met hun merken en met wat journalistiek precies is.”

3 miljoen keer staalslakken

Redacties gaan sowieso steeds meer in gesprek met hun publiek. NU.nl is daar bijvoorbeeld ver in. “Die redactie riep vorig jaar de hulp in van lezers om in kaart te brengen waar in Nederland staalslakken liggen. Het resultaat was een goed gelezen onderzoeksverhaal en een video waarin de verslaggever vertelt over zijn onderzoek. Die is op TikTok meer dan 3 miljoen keer bekeken. Over staalslakken!”

Ook bij ADR zie je steeds vaker video’s en artikelen waarin journalisten vertellen hoe ze te werk zijn gegaan. “Het brengt journalistiek dichterbij en het zorgt voor meer binding met en vertrouwen in de titels en de mensen die er werken.” Dat is in deze tijd van desinformatie belangrijker dan ooit.

Natuurlijk, het is al dringen op het schermpje van een smartphone. “Maar vernieuwing vindt altijd een plek. Dat is voor podcasts zo en voor een nieuwe vorm van video’s ook. Het is onze taak om te zorgen dat wat de redacties maken zo goed mogelijk bij de lezers, luisteraars en kijkers terechtkomt.”

Oude en nieuwe vormen

Gaat al die aandacht voor nieuwe vertelvormen niet ten koste van bestaande trouwe bezoekers? “Het is en-en. Oude en nieuwe vormen bestaan naast elkaar en versterken elkaar. En gewoontes van jongeren schuiven soms ook op naar andere generaties. Wat denk je dat al die vijftigers op Instagram doen?”

Toch even: het is ook een trend dat jongeren het offline zoeken. Het aantal cafés groeit waar je samenkomt om elkaar echt te ontmoeten. Leupen zelf zag als hoofdredacteur ook hoe de Parool Misdaadpodcast in het theater honderden jongeren trok. “Betaalden mensen ineens om naar journalisten te kijken.” Dus ja, naar vervolgopleidingen toe, de theaters in, je publiek ontmoeten: dat moet óók.

“De toekomst is verandering”, zegt Leupen. Neem kunstmatige intelligentie. Een ontwikkeling die de journalistiek bedreigt, maar die tegelijkertijd het journalistieke werk helpt. “Ik denk dat we vooral ook met een optimistische blik moeten kijken: AI kan redacties meer ruimte geven voor de dingen die er werkelijk toe doen.” Natuurlijk ziet zij de bedreigingen. “Maar journalisten kunnen iets dat AI niet kan: menselijk zijn.”

Eén ding verandert niet, zegt Leupen. “Kwaliteits­journalistiek blijft de basis. Daar begint alles mee.” Al het andere beweegt. Dat vraagt absoluut veel van redacties, maar het kan gelukkig ook leuk zijn, zegt ze. Het biedt kansen voor de journalistiek. En oudere collega’s kunnen leren van jonge collega’s en andersom. “Veranderen is vooral een kwestie van instelling.”